Je hebt kinderen om je heen die de dood niet begrijpen of die zelfs weggehouden worden van de dood. Kinderen die vragen stellen over sterven en over hoe de dood eigenlijk werkt. Je wilt niet langer met een boekje over een kikker en een vogel, of over een konijntje je uitleg beginnen, nee je wilt de kinderen ├ęcht in HUN taal en op HUN niveau aanspreken. Daarbij ben je je bewust van wat de fantasie van een kind kan doen als jij niet goed uitlegt wat er werkelijk speelt. Dit alles omdat je het niet over je hart kunt verkrijgen een kind levenslang over een onverwerkt trauma te laten treuren.

Je wilt antwoord geven op de lastige vragen die kinderen stellen over de dood. Je wilt je niet hulpeloos voelen, als een losgeslagen schip dat ronddobbert, nee, je wilt die krachtige motorboot zijn, die anderen uit de zware stom kan redden.

Na jaren in een uitvaartcentrum te hebben gewerkt, stapte ik het bijzonder onderwijs in. In dat eerste jaar overleden twee ouders, een leerling en mijn stagiaire. In beide situaties kwam ik vele kinderen tegen die de dood niet begrepen of die buiten de dood gehouden werden. Ik maak me al jaren hard om hier verandering in te brengen. Speciaal om met kinderen over de dood te spreken, ontwikkelde ik uitvaartspeelgoed. In mijn masterstudie Pedagogiek richtte ik me op de begeleiding van kinderen waarvan een ouder overleed