Werk jij op een school of kinderdagverblijf en hebben jullie het afgelopen jaar nog geen overlijden meegemaakt? Loopt het allemaal niet zo’n vaart? Ben je professioneel genoeg om je er doorheen te slaan als het zover is? Ik denk ook dat je je er doorheen kunt bluffen. Maar is dat wat je wilt? Bluf je je ook door de Sint en Kerst heen? Of is het dan toch lekker om voorbereid te zijn? Zo werkt het met overlijden ook. Wist je dat iedere 48 uur 35 kinderen een van hun ouders verliezen in Nederland (CBS)? 
Wat heb jij op dat gebied voor kennis? Weet jij wat het verschil maakt voor een kind om met minder kans op een trauma deze periode door te komen? De dood is voor veel mensen nog een lastig onderwerp. Wanneer kinderen niet op de juiste manier betrokken en begeleid worden, kan de schade groot zijn.

Herken je dit?

  • Je ontmoet regelmatig volwassenen die het lastig vinden hoe en vanaf welke leeftijd ze kinderen betrekken bij de uitvaart.
  • Je wilt er iets aan doen dat volwassenen kinderen een verkeerd beeld voorhouden van wat de dood inhoudt
  • Je ziet ouders worstelen met hun eigen verdriet, terwijl ze er ook voor hun kind willen zijn
  • Je hebt de overtuiging dat als kinderen op de juiste manier betrokken worden bij de uitvaart, zij op een natuurlijke en niet-traumatische manier kennismaken met de dood (waardoor de kans op rouwcomplicaties afneemt).
  • Je baalt ervan dat je weet dat er een rouwprotocol is, maar geen idee hebt wát er instaat of wáár het überhaupt staat?

Houden dit soort zaken jou leidster/leerkracht bezig? Ben jij toe aan écht anders zijn, in plaats van meer van hetzelfde bieden? Wat ga jij doen om dat voor elkaar te boksen?

Hoe zou het zijn….

Als jij de kennis en middelen in huis hebt om kinderen voor te bereiden op het afscheid.
Als jij hen in hun taal en op hun niveau kunt begeleiden.

Wanneer je bij kunt dragen aan een gezonde rouwverwerking en de kans op trauma kunt minimaliseren.

Wat voor gevoel zou het je geven als je dit voor het kind kunt doen?